• Dierexperimentele behandeling van paraquat- toxiciteit met desferrioxamine, gewassen erythrocyten of erythrocyten-cytosol

      Boonen; H.C.M.*; Hillen; F.C.; Jong; Y.de; Timmerman; A.; Dormans; J.A.M.A.; et al. (1986-06-30)
      Een paraquat intoxicatie bij de rat kon met de ijzerchelator desferrioxiamine via een chronisch infuus worden tegengegaan: het overlevingspercentage bleek tot 66,6% te stijgen na een desferrioxamine infuus van 100 mg/kg/24uur. Gewassen erythrocyten en cytosol hadden na intratracheale toediening geen invloed op de paraquat toxiciteit. De zuurstof toxiciteit bij de rat (100% zuurstof) kon worden tegengegaan met gewassen erythrocyten, niet met cytosol.
    • Semichronische orale toxiciteit van beta-HCH bij de rat. II

      Velsen; F.L.van; Helleman; P.W.; Danse; L.H.J.C.; Dormans; J.A.M.A. (1984-12-31)
      De semichronische orale toxiciteit van beta-HCH is onderzocht om de effecten, die in eerder onderzoek zijn waargenomen, te valideren en om een no-effect-level vast te stellen. In dit experiment zijn de doses 0, 0,1, 0,4, 2 en 10 mg/kg voer onderzocht. Bij de vrouwelijke dieren van de 2 en 10 mg/kg voer-groepen is een significant lagere concentratie van de leucocyten waargenomen dan die in de controle groep. Dit effect komt in zekere zin overeen met de resultaten van het eerdere onderzoek. In dit onderzoek was 0,4 mg/kg voer de dosering zonder effecten. Omgerekend is dit 20 mug per kg lichaamsgewicht. De in onderzoek van duplicaat 24-uren-voedingspakketten vastgestelde mediane dagelijkse opname van beta-HCH door de mens bedroeg 0,05 mug/kg lichaamsgewicht. Derhalve is de marge tussen de voorlopige no-effect-level en de mediane opname per capita een factor 400.